ایزدیحی: آیت الله حایری با کناره گیری از قدرت جلوی سوء استفاده های سیاسی را گرفت.


به گزارش خبرنگار اندیشکده خبرگزاری فارس، اظهارات اخیر آیت الله سید کاظم حایری مبنی بر استعفا از مقام خود و تبعیت از آیت الله در فقه مستحب است. سید علی خامنه ای بحث های زیادی را در رسانه ها به راه انداخت.

درباره ماهیت این عمل و جایگاه این گونه اعمال در نهاد علما و برخی مسائل مربوط به حجه الاسلام. سید سجاد خدایی شدن با یکی از اعضای هیات علمی پژوهشکده فرهنگ و اندیشه به گفت وگو نشستیم که وی در ادامه گفت بیا بریم تو می خوانی


حجت الاسلام یزیدیه

اقتدار به عنوان یک مسئولیت خطیر

حجت الاسلام سید سجاد خدایی شدن وی در آغاز گفت: در فقه و سنت شیعه، مقوله «مرجع» به عنوان یک منفعت و مقام، بلکه به عنوان یک مسئولیت خطیر و مشروط به ویژگی های علمی، تقوی و اجتماعی تلقی می شود. قاعدتاً هر کس روحانی می شود باید این سه وجه پسندیده را داشته باشد، یعنی از نظر علمی سالم، دارای شخصیت بالا و از نظر اجتماعی توان مقابله با مشکلات باشد، باید قوت داشته باشد. دیدن

سه نوع برخورد با گزینه ها

وی افزود: با توجه به تعریفی که از ویژگی های مرجعیت ارائه کردیم، در طول تاریخ سه نوع رقابت با آن وجود داشته است: 1- کسانی که با وجود داشتن علم و دانش برتر، به هر حال مرجعیت را می پذیرند، خیر و به یک معنا. . تحت بار این آنها نرفتندمثلاً مرحوم محض بهشتی که بهترین شاگرد آیت الله خویی بود. انتظار می رفت که او بعد از او مسئولیت را بر عهده بگیرد اما برعکس شد. او اصلا این مسئولیت را قبول نکرد. 2- دسته بعدی کسانی هستند که اختیار را می پذیرند اما در نهایت به دلایل مختلف از جمله حواس پرتی حواس و ذهن از آن صرف نظر می کنند. مثلاً حج مقدمه حمدانی اعلام کرد که به خاطر فراموشی و فراموشی دوباره از آن تقلید نشود. 3- دسته بعدی مربوط به طلاب رسمی و غیر رسمی فقه است. به به هر حال فقها برخی از بزرگان شاگردان خاصی دارند، اما این بدان معنا نیست که اختیارات را به شاگردان خاص خود تفویض می کنند. به عنوان مثال شیخ انصاری صاحب از شاگردان خاص جواهر (محمد حسن نجفی) نبود، اما اختیارات را به شیخ انصاری تفویض کرد.

بنی و بن الله

یکی از اعضای هیات علمی پژوهشکده فرهنگ و اندیشه افزود: آنچه برای فقها مهم است، مسئله درک شخصی از مشکل و پاسخگویی به خداوند است. آیت الله سید کاظم حایری با وجود اینکه از شاگردان شهید صدر بود، نیازی به سپردن قدرت به دیگر شاگردانش یا این سلسله علمی نداشت. عمل او اقدامی بینابینی و بین الهی است که رهبری ایران را به عنوان انتخابی مطلوب برای پیروان خود انتخاب کرد. آیت الله حایری به تعبیری بار و مسئولیتی را که قدرت آن را نداشت بر دوش کسی که بتواند این مسئولیت را در این زمان انجام دهد، سپرد.

موضوعی فراتر از جنجال و طیف سیاسی

خدایی شدن وی تصریح کرد: باید اضافه کرد که این موضوع نباید به مسائل سیاسی یا تحقیقات ایران و عراق محدود شود. این موضوع ممکن است ما را از رویه قضایی و کار چنین رویکردهایی از سوی مراجع منحرف کند. دلیل سخنرانی آیت الله حایری درباره مشکلات سیاسی عراق با هدف مقتدی صدر برمی گرداند اینکه او از شاگردان سید محمد صدر بوده و این اظهارنظرهای سیاسی را وظیفه شرعی خود می داند و این قسمت از بیانیه مختص به شرایط مندرج در آن است.

خدایی شدن در ادامه درباره اینکه ممکن است عده ای مشکوک شوند که عده ای از نظر قدرت و نفوذ برای خود فرصت خوبی می بینند و بنابراین نمی توانند در سنین بالا از قدرت کناره گیری کنند، گفت: اولا. بالاتر از همه باید گفت که مرجعیت اساساً دیر است. یعنی معمولاً انسان در 50 یا 60 سالگی اعلام مرجعیت می کند و این به این دلیل است که معرفت جامع دینی معمولاً دیر کسب می شود. بنابراین اقتدار عمدتاً در سنین بالاتر به دست می آید. از سوی دیگر، خرد عقل و عقل ممکن است در سنین بالاتر برای یک دانشمند و محقق به اوج خود برسد. پس نباید به صحبت های او در این قسمت از سخنانش فکر کنیم. هر کس او پیر شده و رفته است.

کارکرد علمی و اجتماعی مرجعیت

وی در خصوص کارکرد علمی و اجتماعی مرجعیت افزود: گاهی مرجعیت در حوزه علمی و فقهی خود بیشتر برای مرجعیت است. این بدان معناست که او نمی تواند همزمان هر دو بخش علمی و اجتماعی را به بالاترین سطح برساند، بنابراین لزوماً همه مراجع از هر دو بخش به طور موازی پیروی نمی کنند. البته ممکن است انسان به تنهایی قدرت اداره امور اجتماعی را نداشته باشد، اما ابزار و شرایط او (اده و عده) ایجاب می کند که همچنان نفوذ اجتماعی داشته باشد. لغو مراجع از نظر منطقی یک قاعده و از نظر تاریخی استثنا است. در طول تاریخ افرادی بوده اند که یا فقه را ترک کرده اند یا پیروانی را به دیگران منتقل کرده اند.

وی گفت: استعفای آقای هری جنبه ضعف و کهولت سن دارد و ممکن است به گونه‌ای نابود شود که جنبش رئیس‌جمهور که او نیز با آن ارتباط داشت، بخواهد از اختیاراتش سوء استفاده کند و به ضرر او باشد. . . اسلام به عبارت دیگر وقتی دیدند این مشکلات سیاسی به راحتی قابل غلبه نیست، سعی کردند از راه های دیگر جلوی آسیب را بگیرند تا جامعه اسلامی متضرر نشود. اما این نکته نیز باید بیان شود، ارزیابی این مشکل بر عهده خود مرجع است و هیچ فردی زیر نظر مرجع نیست.

انتهای پیام/




این مقاله را برای صفحه اول پیشنهاد دهید.