با کمک سلول های بنیادی ، مارمولک برای اولین بار در بیش از 250 میلیون سال ، یک دم کامل را بازسازی می کند

با کمک سلول های بنیادی ، مارمولک برای اولین بار در بیش از 250 میلیون سال ، یک دم کامل را بازسازی می کند


خبرساز – مارمولک ها می توانند دم های بریده را دوباره رشد دهند و آنها را به انسانهایی نزدیک کنند که می توانند زائده از دست رفته را بازسازی کنند. اما به جای دم اصلی که شامل ستون فقرات و اعصاب است ، ساختار جایگزین یک لوله غضروفی ناقص است. در حال حاضر ، برای اولین بار ، یک مطالعه به رهبری دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در این زمینه انجام شده است ارتباطات طبیعت توضیح می دهد که چگونه سلول های بنیادی می توانند مارمولک ها را در بازسازی دم بهتر کمک کنند.

توماس ، نویسنده مربوطه در این مطالعه گفت: “این یکی از تنها مواردی است که در آن بازسازی زائده با درمان بر اساس سلول های بنیادی در خزندگان ، پرندگان و پستانداران به طور قابل توجهی بهبود یافته است و تلاش ها را برای بهبود ترمیم زخم در انسان هدایت می کند.” لوزیتو ، MD ، دانشیار ارتوپدی ، زیست شناسی سلول های بنیادی و پزشکی احیا کننده در دانشکده پزشکی کک دانشگاه کالیفرنیای جنوبی.

این دم مارمولک های جدید و بهبود یافته چیزی را که به عنوان “فنوتیپ مرکزی” شناخته می شود نشان می دهد – به این معنی که آنها دارای بافت اسکلتی و عصبی در قسمت فوقانی یا پشتی و بافت غضروف در سمت پایین یا شکمی هستند.

لوسیتو گفت: “مارمولک ها بیش از 250 میلیون سال است که وجود دارند و در تمام این مدت هیچ مارمولکی تا به حال دم خود را با الگوی پشتی مرکزی رشد نکرده است.” “آزمایشگاه من اولین دم مارمولک را با اسکلت های حکاکی شده ایجاد کرده است.”

برای دستیابی به این هدف ، تیمی از دانشمندان دانشکده های پزشکی USC و دانشگاه پیتسبورگ نحوه تشکیل دم مارمولک را در حین تولد در بزرگسالان ، در مقایسه با رشد جنینی مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. در هر دو مورد ، سلول های بنیادی عصبی یا سلول های بنیادی که سیستم عصبی را می سازند نقش محوری را ایفا می کنند.

NSC های بزرگسال یک سیگنال مولکولی تولید می کنند که از تشکیل اسکلت و عصب جلوگیری می کند و رشد غضروف را تشویق می کند و به طور م bothثر هر دو طرف دم را “تهویه” می کند. این منجر به ایجاد لوله غضروفی معمولی از دم های تولید شده می شود.

حتی در غیاب این سیگنال شکمی ، NSC های بزرگسال قادر به ایجاد بافت عصبی جدید برای قسمت پشتی دم نیستند.

در مقابل ، NSC های جنینی این سیگنال “شکمی” را فقط در ناحیه غضروف تولید می کنند که به سمت پایین یا شکمی دم تبدیل می شود. در عین حال ، در صورت عدم وجود این سیگنال ، قسمت فوقانی یا پشتی بافت های اسکلتی و عصبی ایجاد می کند. بنابراین ، دم ویژگی یک الگوی پیچیده پشتی زائده های جنینی اصلی را به دست می آورد.

با این حال ، اگر CSC های جنینی به تنه دم بالغ پیوند زده شوند ، به سیگنال شکمی پاسخ می دهند و در ساختار پشتی شکست می خورند.

برای عبور از این موانع ، تیم لوزیتو از ابزارهای ویرایش ژن برای ایجاد واکنش سلول های بنیادی جنین به سیگنال های شکمی استفاده کرد و با عمل جراحی این سلول ها را در کنده های دم بالغ کاشت-و در نتیجه بازسازی کامل دم انجام شد.

لوزیتو گفت: “این مطالعه به ما شیوه های اولیه در مورد چگونگی بهبود پتانسیل بازسازی ارگانیسم را ارائه داد.” “تسلط بر دم احیا کننده کم مارمولک نقشه ای را برای بهبود زخم هایی که به طور طبیعی بازسازی نمی شوند ، مانند قطع شدن اندام انسان و نخاع ، در اختیار ما قرار می دهد. به این ترتیب ، ما امیدواریم که تحقیقات ما در مورد مارمولک ها به پیشرفت های پزشکی در این زمینه منجر شود. درمان جراحات سخت برای درمان. “

ریکاردو لندنو و آرون ایکس سان از دانشکده پزشکی دانشگاه پیتسبورگ ، مگان ال. هادنال از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی

این کار با اعطای R01GM115444 از موسسه ملی علوم پزشکی عمومی ، یکی از مutesسسات ملی بهداشت ، امکان پذیر شد.



دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *