بیش از یک ماه پس از آیدا ، خانواده ای که همه چیز را از دست داده اند هنوز بدون خانه هستند

بیش از یک ماه پس از آیدا ، خانواده ای که همه چیز را از دست داده اند هنوز بدون خانه هستند


اسکار گومز بروشور آپارتمان زیرزمینی را بر روی چراغ چراغ در کوئینز کشف کرد.

در سال 2011 ، او به دنبال آپارتمانهایی برای خود ، خواهرش و لیزی دختر 10 ساله ای بود که گومز در تهیه آن کمک می کرد. این سه نفر با دیگر اعضای خانواده بزرگ خود در خانه ای که در وودساید اجاره کرده بودند زندگی می کردند. اما صاحب آن ملک را می فروخت و آنها را می خواست.

پیدا کردن مکان جدید برای زندگی ناامید کننده بود. تعداد کمی از صاحبخانه ها به مهاجران جدیدی که فاقد مدارک هستند اجاره می دهند. اما صاحب آپارتمان طبقه پایین با کاغذهای نسبتاً کمی از آنها استقبال کرد ، احتمالاً به این دلیل که به کد مربوط نبود. سقف ها بسیار کم بود. نور طبیعی و تهویه کافی وجود نداشت. تنها چیزی که آنها نیاز داشتند یک توصیه نامه از مالک قبلی و اثبات اشتغال بود.

گومز اتاقی را با پنجره ای کوچک در جلوی آپارتمان گرفت که کمی بیشتر از یک تشک دوقلو داشت. لیزی و مادرش در یک اتاق بدون پنجره در مرکز مشترک بودند. یک راهرو کوچک مانند آشپزخانه بین اتاق خواب ها قرار دارد. هوا تنگ و تاریک بود ، اما با قیمت 1250 دلار در ماه ، این چیزی بود که آنها می توانستند هزینه کنند.

گومز گفت: “این یک تغییر اساسی بود. ما فضای زیادی داشتیم. ما یک اتاق ناهار خوری بزرگ ، یک اتاق نشیمن ، یک حمام بزرگ داشتیم.” “پس از آن رفتن به یک آپارتمان کوچک سخت بود.”

با گذشت سالها ، تعداد بیشتری از اعضای خانواده به طبقه پایین رفتند و بعداً به آپارتمان طبقه اول در بالا نقل مکان کردند. در مجموع ، 15 نفر ، از جمله چهار خواهر و برادر دیگر گومز ، شرکای آنها و فرزندانشان ، خانه کوچک را در وودساید هوم نامیدند – هزاران مایل از گوئررو ، مکزیک ، جایی که گومز در آن بزرگ شد.

آنها با هم مجموعه ای از مشاغل ضروری برای اقتصاد شهر نیویورک را پوشش دادند – کارگر ساختمانی ، پرستار بچه ، خانه دار. گومز و دو برادر دیگر در یک سوپر مارکت قفسه ذخیره می کنند. با این حال ، یکی از اعضای خانواده همیشه برای آشپزی ، نظافت و سرگرمی فرزندان خود آنجا بود.

سپس باران بارید. در هنگام بارندگی های شدید ، گاهی یک یا دو اینچ آب در قسمت هایی از زیرزمین تجمع می یابد. معمولاً ، خانواده دارایی های خود را از زمین بلند می کند و شروع به تخلیه آنها می کند.

این قبل از آن بود که بقایای طوفان ایدا ماه گذشته با بی رحمی رکوردشکنی به شهر حمله کند. بیش از سه اینچ باران در یک ساعت بارید و آپارتمان زیرزمین آنها و همه چیز را در آن ویران کرد. اکنون ، پس از گذشت بیش از یک ماه ، گومز و خانواده اش هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند و به دنبال هیچ مسکن غیرقانونی دیگری در زیرزمین نیستند. اما بدون وضعیت قانونی ، حساب های بانکی و محدودیت های اعتباری ، آنها ممکن است چاره دیگری نداشته باشند.

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

فلش

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

Vivir Para Contarla ، “زندگی کن تا داستان را روایت کنی”

شبی که ایدا آمد ، گومز در زیرزمین خانه اش ایستاد – در حالی که فاضلاب از توالت و دیگر وسایل لوله کشی بیرون می زد. او به زودی خود را در آب تا زانو دید که به سرعت در حال بالا آمدن بود. پس از رها کردن دستمال مرطوب ، او دو برادرزاده خود را که 10 ماه و 9 سال دارند ، تکان داد و آنها را به مکانی امن در آپارتمان بالا برد. دقایقی بعد ، او برای خرید اشیاء گرانبها – پاسپورت و سایر اوراق ، پس انداز نقدی خود – بازگشت ، اما تا آن زمان آب به سقف نزدیک شده است.

دیدیم که رویاهایمان ناپدید می شوند. کارهایی که سالها طول کشید تا روی آن کار شود. گومز گفت: “ما همه چیز را از دست دادیم” ، بنابراین تحت تأثیر احساسات به سختی توانست جمله خود را به پایان برساند. من یک ممن هستم و بارها از خدا خواسته ام که چنین اتفاقی برای ما نیفتد. “

با این حال ، او خانواده خود را در میان افراد خوش شانس می داند. بلوکها ، در آن سوی بزرگراه بروکلین-کوئینز ، یک خانواده سه نفره ، از جمله یک کودک خردسال ، به همراه هشت نفر دیگر در کوئینز که آن شب در آپارتمانهای زیرزمین جان خود را از دست دادند ، که اکثر آنها غیرقانونی بودند ، در خانه خود غرق شدند. به اگر گومز هنگام طوفان خواب بود ، فکر می کند شمار کشته شدگان شهر شامل او و خواهرزاده ها و خواهرانش می شود.

گومز ، نویسنده داستان گابریل گارسیا مارکز ، گفت: “ما باید خدا را شکر کنیم که زنده هستیم.” بقیه چندان خوش شانس نبوده اند. آنها برای روایت داستان زندگی نکردند. “

انبوهی از مگس های میوه که زیرزمین فاسد شده را تحت سلطه خود داشتند ، به سمت بالا حرکت کردند.

انبوهی از مگس های میوه که زیرزمین فاسد شده را تحت سلطه خود داشتند ، به سمت بالا حرکت کردند.

فلش

انبوهی از مگس های میوه که زیرزمین فاسد شده را تحت سلطه خود داشتند ، به سمت بالا حرکت کردند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

طوفان و پیامدهای آن توجه مجدد را به موضوعی متمرکز کرده است که قانونگذاران مدتهاست برای حل آن تلاش می کنند. برآورد ها تعداد نیویورکی هایی را که در آپارتمان های زیرزمینی زیرنظام زندگی می کنند ، 100000 نفر اعلام کرده است ، هرچند گروه های حامی بر این باورند که این تعداد می تواند دو برابر آن باشد. هیچ سرشماری رسمی یا تجزیه جمعیتی وجود ندارد.

اما حامیان مسکن می گویند بین کسانی که در زیرزمین زندگی می کنند مشترکات دارند.

آنها اغلب مهاجر هستند ، اغلب اعضای خانواده های دارای شرایط مختلط هستند. آنها کارگران اصلی هستند. آنیتا سچران ، مدیر اجرایی بنیاد توسعه جامعه چایا گفت ، آنها کمترین حقوق را دارند. “آسیب پذیرترین نیویورکی ها در آپارتمان های زیرزمینی زندگی می کنند.”

پس از ایدا ، شهردار بیل دی بلاسیو طرحی را برای چگونگی فکر کرد که چگونه شهر می تواند با هدف قرار دادن اعلامیه های تخلیه و تخلیه ساکنان زیرزمین از عواقب مرگبار سیل های فاجعه بارتر جلوگیری کند. در آستانه فصل طوفان سال آینده ، آژانس مدیریت اضطراری شهر باید با گروه های اجتماعی برای ایجاد ثبت زیرزمین های احتمالی همکاری کند.

اما یک راه حل بلند مدت برای جلوگیری از خسارت های آتی در مناطق مستعد سیل به 100 میلیارد دلار سرمایه گذاری در ارتقاء فاضلاب نیاز دارد و مقامات هزینه ای گفته اند که این شهر نمی تواند بدون بودجه قابل توجه فدرال پرداخت هزینه را آغاز کند. تلاش های قبلی برای رساندن بیشتر خانه های زیرزمینی به سطح کد پس از قطع بودجه شهر برای برنامه آزمایشی در سال گذشته در اوج همه گیری COVID-19 ، متزلزل شد.

دی بلاسیو همچنین تأکید کرد که با توجه به بحران مسکن در شهر ، او به آژانس های شهری فشار نخواهد آورد تا اجرای مسکن غیرقانونی را افزایش دهند.

“من فکر نمی کنم واقع بینانه باشد که بگوییم بیایید در هیچ کس زندگی نکنیم [illegal basement apartments] د بلاسیو اندکی پس از وقوع طوفان گفت: “زیرا من نمی دانم همه این افرادی که به مکانی برای زندگی نیاز دارند به کجا خواهند رسید.” اما مطمئناً ما نیاز داریم که مردم در امنیت باشند. این یک مشکل واقعاً دشوار است. “

یک ماه بعد ، خانواده گومز به جستجوی مکانی برای زندگی ادامه می دهند.

یک ماه بعد ، خانواده گومز به جستجوی مکانی برای زندگی ادامه می دهند.

فلش

یک ماه بعد ، خانواده گومز به جستجوی مکانی برای زندگی ادامه می دهند.

اسکات هاینس / گاتهامیست

“ما فقط به یک خانه نیاز داریم”

بیش از یک ماه پس از وقوع سیل ، وسایلی که می توانستند از آپارتمان زیرزمین خانواده گومز نجات داده شوند ، هنوز در جلوی خانه انباشته شده و با تارهای آبی پوشانده شده است. زندگی مملو از خطر است.

گومز برای کمک به FEMA درخواست کرده است ، زیرا وی واجد شرایط است زیرا فرزندانش شهروند ایالات متحده هستند ، اما هنوز در انتظار تأیید بودجه است. در همین حال ، او ، خواهرش و دخترش لیتزی با خانواده در آپارتمان بالای خانه سیل زده خود می خوابند. ده نفر اکنون در یک آپارتمان سه خوابه مشترک هستند. دیگران که در زیرزمین زندگی می کردند ، پراکنده بودند و در سایر مناطق کوئینز با خانواده های بزرگ زندگی می کردند.

این خانواده دو هفته را بدون پخت گاز و آب گرم گذراندند. گروهی از مگس های میوه که ابتدا توسط کپک روی دیوارهای زیرزمین کشیده شده بودند ، اکنون به زمین بالا مهاجرت کرده اند.

چند شب در هفته ، بعد از شیفت کاری خود در سوپرمارکت ، گومز گروهی از دوستان خود را برای تمرین رقص سنتی محلی مکزیک ، برای آماده شدن برای دختر یکی از دوستانش هدایت می کند. کوینسنرابه لیتیز ، اکنون 19 ساله ، سال اول کالج خود را در حالی که به صورت پاره وقت کار می کرد ، آغاز کرد.

"ما فقط به خانه نیاز داریم ،" لیزی گوتیرز 19 ساله گفت:

فلش

این بسیار استرس زا است زیرا شما می گویید: “وای ، من خانه ای ندارم که به آنجا بروم و با خیال راحت تکالیف خود را انجام دهم.” او می تواند هدفون خود را روی گوش بگذارد و به موسیقی گوش دهد و سعی کند بر تکالیفش تمرکز کند.

او می گوید: “ما فقط به یک خانه نیاز داریم.”

گومز گفت: “ترس وجود دارد ، اضطراب ، عدم اطمینان.” “وقتی باران می بارد ، نمی توانید بخوابید.”

اما درست همانطور که یک دهه پیش بود – هنگامی که او برای اولین بار برگه ای برای آپارتمانی که اکنون پشت سر گذاشته بودند مشاهده کرد – جستجوی خانه جدید چندین موانع ایجاد کرد. سایر اعضای خانواده در هفته های اخیر توسط مالکان رد شده اند. گومز معتقد است که آنها به دلیل وضعیت مهاجرت مورد تبعیض قرار می گیرند.

وی گفت: “اگر شهروند یا ساکن قانونی نیستید ، اجاره یک آپارتمان در یک ساختمان بسیار دشوار است.” گویی مهاجران اجازه ندارند مسکن مناسب داشته باشند ».

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *