دویست و سی سال بعد ، انقلاب هائیتی همچنان الهام بخش است


O 22nd اوت 230 سال از آغاز انقلاب هائیتی می گذرد ، تنها شورش برده ها که توانست یک کشور را تأسیس کند.

این انقلاب با الهام از آرمانهای روشنگرانه ای که انقلابیون را در فرانسه و آمریکا تشویق کرد ، احساسات ضد برده داری جهانی را تقویت کرد و به عنوان یک داستان قابل توجه پیروزی در برابر وحشیگری ، استبداد و خشم جهان برجسته شد.

بسیاری از مورخان آن دوره ، از جمله نویسنده تثلیث CLR James ، که کتاب او است جاکوبین سیاه او معتقد بود که انقلاب هائیتی ارزشهای “آزادی ، برابری ، برادری ‘ نسبت به انقلاب فرانسه که از آن الهام گرفت. اگرچه فرانسه برده داری را در 1794 لغو کرد ، ناپلئون تلاش کرد تا با خشونت پس از 1802 آن را دوباره ادغام کند.

پروفسور میمی شلر ، رئیس دانشکده جهانی موسسه پلی تکنیک ورستر ، ماساچوست ، و مرجعی در زمینه جامعه شناسی و تاریخ کارائیب توضیح داد. “من با یک خط کامل از تاریخ نگاری و اندیشه سیاسی کارائیب موافقم که می گوید بزرگترین ارزشهای ما برای دموکراتیک شدن ، برابری و آزادی ناشی از انقلاب هائیتی و مبارزه مردم برده شده توسط رهایی است.”

این انقلاب مدت ها پس از استقلال هائیتی در سال 1804 ، به ویژه برای اجداد برده داری ، طنین انداز شد. شلر توضیح داد که “دوران رنسانس هارلم در ایالات متحده و کارائیب ، که جنبش نگریتود نامیده می شد ، در مورد کشف مجدد افتخار فرهنگی بود و انقلاب هائیتی بخشی از این داستان بود. […] همه چیز در جهت همه جنبش های بعدی پان آفریقاییسم و ​​ناسیونالیسم آفریقایی و جنبش حقوق مدنی ایجاد شده است. “

حتی امروز ، هنگامی که هائیتی در اخبار ظاهر می شود ، به ندرت به دلایل خوب این موضوع را نشان می دهد. در صد سال گذشته این کشور شاهد اشغال وحشیانه آمریکا ، سلطنت طولانی و وحشتناک خانواده دووالیه و بلایای بشردوستانه مانند زلزله 2010 هائیتی که منجر به کشته شدن 250 هزار نفر شد ، شد. امسال شاهد ترور رئیس جمهور هائیتی و زلزله ای دیگر بودیم که بازماندگان و قربانیانش هنوز از زیر آوار بیرون آورده می شوند. این کشور فقیرترین کشور در نیمکره غربی است.

منبع: Pixabay

برخی از مشکلات هائیتی به انقلاب برمی گردد. جمهوری نوپا مجبور به پرداخت غرامت فرانسه به مبلغ 150 میلیون فرانک برای خسارت برده های آزاد شده از هائیتی در برابر اربابان و شکنجه گران سابق خود شد. این مبلغ معادل 21 میلیارد دلار امروز است.

با این حال ، مشکلات هائیتی اجتناب ناپذیر نیست و بسیاری از آنها آنقدرها هم که به نظر می رسند قدیمی نیستند. شلر توضیح داد: “روابط تجاری و موفقیت های اقتصادی بسیار مهمی در هائیتی وجود داشته است و زمانی که ما با عجله می گوییم یک دولت شکست خورده است یا اقتصاد آن هرگز به جایی نرسیده است ، دوباره از بین می رود.”

وی به این واقعیت اشاره کرد که هائیتی پس از انقلاب از تجارت پردرآمد با بخش هایی از ایالات متحده برخوردار بود و به یک صادرکننده عمده قهوه و چوب تبدیل شد.

“مشکلات به نوعی ناشی از فشارهای خارجی مانند اشغال آمریکا (1915-1934) ، ایجاد دیکتاتوری ، ایجاد اقتصاد خانواده های نخبه بسیار کوچک است که اقتصاد هائیتی را کنترل می کنند.” وی همچنین به برنامه های تعدیل ساختاری دهه 1980 اشاره کرد که به خودکفایی کشاورزی هائیتی پایان داد و بخش کشاورزی آن را با یارانه واردات برنج و مرغ آمریکایی از بین برد. این امر منجر به مهاجرت خانواده هایی از روستاها به شهرها شد که هیچ زیرساختی برای مراقبت از آنها نداشتند.

با این حال ، در پاسخ به این پرسش که آیا تاریخ هائیتی ، با توجه به آرمان های انقلاب ، غم انگیز است ، شلر مخالف بود.

“من خیلی تلاش می کنم که تاریخ هائیتی را غم انگیز تصور نکنم. من فکر می کنم که تاریخ هائیتی در بسیاری از آنها بسیار الهام بخش بوده است و من فکر می کنم وضعیتی که در آن قرار دارد بسیار غم انگیز است. […] انقلاب هائیتی و تاریخ هائیتی ، و فرهنگ و مردم هائیتی واقعاً مواردی هستند که به من امید می دهند که راهی برای خروج از این راه وجود داشته باشد. این که راههای اساسی تفکر و بیان تاریخ غرب و مدرنیته و پیشرفت و مواردی از این قبیل وجود دارد که واقعاً می تواند در تاریخ این پروژه باورنکردنی رهایی از خود وارد شود. “

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *