شهید علی عجملو: با وحدت خود پشتیبان روحانیت و مرجعیت باشید.


به گزارش خبرگزاری فارس از قم، شهید علی عجملو در 13 آذر 1350 در شهر مقدس قم به دنیا آمد. در 11 آبان 1364 برای دفاع از کشور در برابر تهاجم دولت عراق به منطقه جنوب اعزام شد و در عملیات والفجر 8 در منطقه فاو بر اثر جراحات و جراحات رزمی به شهادت رسید. 4 اسفند 1364 وصیت نامه این شهید والامقام را در زیر می خوانید.

نام خدا

امام زمان (عج) با صلوات و درود بر حضرت ولی عصر (عج) که در شب های عملیات به عنوان رهبر رزمندگان و نایب برحق ایشان، رهبر معظم انقلاب اسلامی خدمت می کرد و شهادت می دهد که حضرت محمد (ص) هم همینطور. رسول خدا و لا اله الا الله و علی ولی الله است من وصیتم را شروع می کنم.

سپاس خداوندی را که ما را دوستدار مسلمانان و شیعیان و علی (ع) و آل علی (علیه السلام) قرار داد و سپاس خدایی را که به ما توفیق خدمت و حضور در جبهه های جهاد و جنگ را داد.

و اما چند کلمه با شما عزیزان راه سعادت دنیا و آخرت فقط اسلام است و ما باید سبک زندگی خود را با اسلام تطبیق دهیم و احکام خدا را انجام دهیم و فرمان او را فراموش کنیم باید رفت. نهی از منکر. با یکدیگر اتحاد و همبستگی نشان دهیم تا منافقان و کفار نتوانند بین ما وارد شوند و جلوی دسیسه های منافقین را بگیرند و همیشه حضور داشته باشند.

ای عزیزان در انتخابات و امور دینی و نماز جماعت شرکت کنید. حتما قرآن و نهج البلاغه را بخوانید و یاد بگیرید که چگونه با آنها زندگی کنید. من از همه شما حلال می‌خواهم و خودم همه را حلال می‌کنم و اگر مدیون کسی باشم، او را می‌بخشم.

پدر و مادر مهربانم امیدوارم در راه خدا و اسلام و قرآن جان گرانبهای خود را به خدای خود بسپارم، امیدوارم فرزند خوب و صالحی برای شما ثابت کرده باشم.

از شما می خواهم که بعد از شهادتم بی تاب نباشید و خوشحال باشید زیرا من پیروز شدم و به آرزوی خود رسیدم و این برای همه برادران و دوستانم است که پس از من برای حفظ کشور اسلامی از شر دشمنان کافر مانند بعثی ها خواهند آمد. دستان شما سالم است عراق و حزب دمکرات، حزب توده و احزاب دیگر پاک هستند.

مادر عزیز! هرگاه دلتنگ من شدی و خواستی گریه کنی یا بر سر قبرم بیایی، به کربلای حسین(ع) بیاندیش که برای بقای اسلام و آزادی همه مسلمانان از حکومت با کفار و ستمگران مبارزه کرد. جنایتکار یزید و جانی چگونه جان و فرزند دلبند خود را با دو دست تقدیم خداوند متعال کردند؟

مادر مگر روز عاشورا علی اکبر و حضرت قاسم و سربازان 6 ماهه شان در کربلا شهید نشدند؟ مگر حضرت عباس (ع) هر دو دست خود را از بدنش جدا نکرد؟ من بهتر از این بزها نیستم.

تنها هدف من ادای احترام به خون شهدا و اجابت ندای حسین زمان است و می‌روم تا با دشمنان اسلام بجنگم و متجاوزان بعثی را با سایر رزمندگان بهای تجاوزاتشان بپردازم. آرزوی این است که به امامت امام امت راه کربلا را باز کنیم و در صحن مطهر اباعبدالله(ع) در کنار خانواده های شهدا نماز شکر را اقامه کنیم.

می روم در مقابل دشمنان دین به صف جندالله بپیوندم و شاید در راه شهید شوم و به دیدار معشوقم بشتابم. شهادت آرزوی دیرینه پیروان مکتب رسول خداست. و آرزوی هر مسلمان آزاده ای رسیدن به چنین موفقیت بزرگی است، شهید شو و زندگی جدیدی را آغاز کن.

اما من چند آرزو دارم، دوستان و آشنایان و امت حزب الله را به ادامه راه شهدا و گرم نگه داشتن جبهه های اسلام و حمایت از علما و فقاهت با وحدت و همفکری خود توصیه می کنم.

به امید دیدار شما در بهشت.

انتهای پیام/ 78032




این مقاله را برای صفحه اول پیشنهاد دهید.