نگاهی به برنامه «شب های مافیا» بیندازید. دروغ ها را در قالب یک بازی هیجان انگیز تبلیغ کنید.


خبرگزاری فارس – گروه هنر و رسانه«مافیا» امروز نام هیچ کارتل یا گروه جنایتکاری در فیلم های آمریکایی و ایتالیایی نیست. این کلمه از محافل ما نقل می شود و جوانان به بهانه آن جمع می شوند. یک بازی فراگیر وسترن که کیلومترها با فرهنگ اصیل ما فاصله دارد اما در سال های اخیر اولین شبکه های تلویزیونی و حالا شبکه های نمایش خانگی صدای خود را در جامعه آستین برای تبلیغ آن بلند کرده اند و سخت کار می کنند.از آن چند کپی تهیه کنید. ظاهرا – یادی کنیم از میهمانان غربی و گانگستری در برنامه “شب های مافیا” – در غیاب برنامه سازی اصولی و مدرن به تغذیه این بازی خطرناک و مضر.

از دهه 1380 بازی مافیایی در ایران با نام مافیا و بعضاً «دزد و پلیس» وارد فضاهای خوابگاهی و دانشجویی شد و اندکی بعد وارد میادین تجاری مانند کافه ها و در تئاترهای ایران و پس از تجربه صحنه تلویزیونی شد. نمایش خانگی وارد شبکه شد. مافیا یک بازی گروهی است و با دو گروه Mafia و Citizen قابل بازی است. در ابتدای بازی با رای دادن به همه بازیکنان یک نفر به عنوان حاکم یا خدا انتخاب می شود. این بازی افراد را به گروه های مافیایی و شهروندان تقسیم می کند و جنگ بین گروه های آگاه و ناخودآگاه را تقلید می کند. در این مسابقه به افراد به صورت مخفیانه نقش تعیین می شود و اکثریت شهروندان این فرصت را دارند که برای شناسایی و حذف اعضای مافیا رای دهند. بازی در دو مرحله شب و روز انجام می شود. قاضی اعلام کرد که شب فرا رسیده و همه باید با این دستور بخوابند و چشمان خود را ببندند. با اعلام داور، چشم مافیا باز می شود و با هم یک نفر را می کشند. بعد از اعلام داوری، مافیا هم خوابش می برد و سحر می زند و همه بیدار می شوند، آن وقت باید در نظر گرفت که دیشب کی کشته شد، مافیا کیست؟ در هر مرحله یک نفر با رای گیری حذف می شود. این بازی در دو بخش صبح و شب برای بردن یکی از دو گروه تکرار می شود. این بازی بسیار جالب و جذاب است. به طور خلاصه، هدف نهایی بازی مافیایی حذف «شهروندان» از طریق گروه های مافیایی یا به عبارتی حذف «مافیای بازی» از طریق شهروندان است. برای گمراه کردن مردم و حذف تدریجی آنها است. از بازی.

این روزها نام این بازی با برنامه «شب های مافیا» گره خورده است. «شب‌های مافیا» نمایشی رئالیتی از سعید ابوطالب است که پیش از این کارگردانی برنامه‌های تلویزیونی دیگری مانند «رالی ایرانی» و «شام ایرانی» بر اساس آن است که پخش می‌شود. شبکه سلامت .. سریالی که به دلیل آزادی عمل فیلمسازان در شبکه نمایش خانگی تفاوت های زیادی با نسخه تلویزیونی دارد. در «شب‌های مافیا» به‌جای افراد عادی به‌عنوان شرکت‌کننده در «شب‌های مافیا» به‌عنوان شرکت‌کننده در برنامه‌های «شب‌های مافیا» به‌منظور جذب مخاطبان بیشتر، از زنانی با گریم‌های سنگین، گریم‌های چاق وسترن‌های تاپ و عجیب و غریب استفاده می‌شود. لباس‌های گانگستری از جمله زنانی که ابتدا همدیگر را بازی می‌کنند و سپس در فینال نقش مردان را بازی می‌کنند، به طوری که سازندگان فیلم از ترفندهای تکراری کل زن و مرد استفاده می‌کنند که گاه مؤدبانه است. عاقبت زشت روابط عمیق با نامحرم و استفاده از ابزار زنانه برای جذب مخاطب بیشتر; به خصوص جوانان و جوانانی که علاقه زیادی به شناخت شخصیت واقعی بازیگران و خواننده ها دارند.

سعید ابوطالب که علاقه خاصی به ساخت نمایش های واقعیت در فضای نمایش خانگی و شکستن محدودیت های رسانه ملی دارد، مانند کارهای قبلی خود، بازی را با کمی نوآوری و انحراف از بومی سازی کپی کرده است، در حالی که اکثر شرط اول. برای مدل سازی موفق، همگام سازی فرهنگ است. وقتی یک محصول خارجی کپی می شود باید مطابق با تاثیرات مسائل فرهنگی بر محیط ما باشد، اما معمولا اینطور نیست و نه تنها این کپی ها با فرهنگ و اعتقادات مذهبی جامعه ما همخوانی ندارد، بلکه گاهی با آموزه های اخلاقی در تضاد مستقیم است و دین ماست.

گاهی اوقات بازی مافیا را گرگینه می نامند. البته دلیل خوبی برای این نامزدی وجود دارد. زیرا اعضای مافیا در طول روز نقش شهروندان خاموش را بازی می کنند. اما شب از این لباس بیرون می آیند و طرف مقابل را نشان می دهند. آنها برای برنده شدن باید دروغ بگویند و هر چه دروغگو ماهرتر باشد، شانس آنها برای برنده شدن بیشتر است. این یکی از آسیب های مهم و غیرقابل انکار این بازی است. ترویج نفاق بازی، علاوه بر ریختن قبح دروغ، باعث ایجاد شک و تردید در بین افراد جامعه می شود. اینکه ما در قالب یک برنامه رنگارنگ و مسحورکننده و از طریق بازیکنان معروف و بعضا محبوب جوانان جامعه اقدام به تبلیغ یک اقدام غیراخلاقی می کنیم، پاسخ خوبی به استقبال اجتماعی مردم از سوی رسانه ها نیست. چون می دانیم اسلام دین اخلاق است. دینی که همیشه دروغ و فریب را نهی می کند.

جدای از خطرناک بودن خود بازی، این ادعا که برخی از بازیکنان برنامه کابوس هستند و آنها را تماشا و متهم می کنند، مشکلی فراگیر است و تقریباً از ابتدای برنامه، گروه های قبلی و حتی مخاطبان آن قسمت ها آن را نیز سریال در قسمت‌های اخیر کمی غیر متمرکز به نظر می‌رسید، اما در قسمت‌های اخیر سریال کمی غیر متمرکز به نظر می‌رسید.

متاسفانه اصلی ترین چیزی که مخاطب ما را به تماشای برنامه های بی معنی مانند مافیا ترغیب می کند، نبود برنامه های سرگرم کننده خوب و هدفمند است که بتواند مخاطب را با اهداف آموزشی خود درگیر کند. دلیل انجام چنین برنامه‌هایی این است که توانسته‌اند مردم را سرگرم و مشغول پرونده کرونا کنند تا مشکلات خود را به خاطر بسپارند و مدت بیشتری در خانه بمانند. اما باید گفت که وسیله موجه نیست و سرگرم کردن مخاطب به هر قیمتی و تخریب شئونات اخلاقی و دینی جامعه مکروه است.

انتهای پیام/




این را برای صفحه اول پیشنهاد دهید.