چربی – چه کسی به آن نیاز دارد؟

چربی ها شامل گروه وسیعی از ترکیبات هستند که عموماً در حلال های آلی محلول و عمدتاً در آب نامحلول هستند. چربی ها بسته به ساختار و ترکیب آنها ممکن است در دمای اتاق جامد یا مایع باشند.

چربی ها دسته ای از لیپیدها را تشکیل می دهند که با ساختار شیمیایی و خواص فیزیکی از سایر چربی ها متمایز می شوند. این دسته از مولکول ها برای بسیاری از اشکال حیات مهم هستند و عملکردهای ساختاری و متابولیکی را انجام می دهند. آنها بخش مهمی از رژیم غذایی انسان هستند. چربی ها یا لیپیدها در بدن توسط آنزیم هایی به نام لیپاز که در پانکراس تولید می شود، تجزیه می شوند.

نمونه هایی از چربی های حیوانی خوراکی گوشت خوک (چربی خوک)، روغن ماهی، و کره یا قیمه هستند. آنها از چربی های موجود در شیر، گوشت و زیر پوست حیوان به دست می آیند. نمونه هایی از چربی های گیاهی خوراکی عبارتند از: بادام زمینی، دانه سویا، آفتابگردان، کنجد، نارگیل، زیتون و روغن های گیاهی. مارگارین و شورتنینگ سبزیجات که می توان از روغن های فوق بدست آورد عمدتاً برای پخت استفاده می شود. این نمونه از چربی ها را می توان به چربی های اشباع و چربی های غیر اشباع طبقه بندی کرد.

تعریف قیمه

قیسی که به کره شفاف نیز معروف است، از جوشاندن کره بدون نمک در ظرف پخت تا زمانی که تمام آب بجوشد و مواد جامد شیر یا پروتئین در ته نشسته و یک تفاله روی آن شناور شود، درست می‌شود. پس از برداشتن کف، کره پخته شده و شفاف شده را با قاشق از آن جدا می‌کنیم یا با احتیاط بیرون می‌ریزیم تا مواد جامد شیر کف تابه را مختل نکنند. برخلاف کره، قیچی را می‌توان برای مدت‌های طولانی بدون یخچال نگهداری کرد، مشروط بر اینکه برای جلوگیری از اکسیداسیون و بدون رطوبت در یک ظرف دربسته نگهداری شود. بافت، رنگ یا طعم قیمه به منبع شیری که کره از آن تهیه شده و میزان جوشیدن/جوش گرفتن بستگی دارد.

ساختار شیمیایی چربی

انواع مختلفی از چربی ها وجود دارد، اما هر کدام یک تغییر در ساختار شیمیایی یکسانی هستند. همه چربی ها از اسیدهای چرب تشکیل شده اند که به ساختار ستون فقرات، اغلب گلیسرول، پیوند دارند. خواص هر مولکول چربی خاص به اسیدهای چرب خاصی که آن را تشکیل می دهند بستگی دارد. اسیدهای چرب مختلف از تعداد متفاوتی از اتم های کربن و هیدروژن تشکیل شده اند.

چربی های اشباع و غیر اشباع

چربی های اشباع به آن دسته از چربی هایی گفته می شود که ساختار شیمیایی آنها از اتم های هیدروژن اشباع شده است. این بدان معنی است که آنها تا آنجا که ممکن است به اتم های هیدروژن پیوند دارند. چربی های اشباع شده در دمای اتاق جامد هستند و می توانند به راحتی منجمد شوند.

چربی هایی که به طور طبیعی در بافت یافت می شوند دارای نسبت های متفاوتی از چربی های اشباع و غیراشباع هستند. نمونه هایی از غذاهای حاوی غلظت بالایی از چربی اشباع شده عبارتند از محصولات لبنی (به ویژه خامه و پنیر، همچنین کره و قیچی). چربی های حیوانی مانند سوت، پیه، گوشت خوک و گوشت چرب؛ روغن نارگیل، روغن پنبه دانه، روغن هسته خرما، شکلات و برخی غذاهای آماده.

چربی های غیراشباع زمانی هستند که یک اتم کربن تنها به یک اتم هیدروژن پیوند می زند. این یک اسید چرب تک غیر اشباع خواهد بود. اگر با دیگر اتم های کربن پیوندهای دوگانه متعددی داشته باشد، یک اسید چرب غیراشباع چندگانه خواهد بود. چربی های غیر اشباع در مقایسه با چربی های اشباع شده با همان تعداد اتم کربن، انرژی کمی در طول متابولیسم تولید می کنند.

هرچه درجه اشباع نشدن اسید چرب بیشتر باشد، آسیب پذیرتر از پراکسیداسیون لیپیدی (ترش خوردگی) است. آنتی اکسیدان ها می توانند از چربی های اشباع نشده در برابر پراکسیداسیون لیپیدی محافظت کنند.

بیشتر غذاها حاوی چربی های اشباع نشده و اشباع شده هستند. بنابراین، روغن‌های گیاهی چربی غیراشباع مختلف مانند روغن زیتون نیز حاوی چربی اشباع هستند. یک قانون خوب که باید به خاطر بسپارید این است که غذاهای تولید شده با کمترین میزان پردازش را مصرف کنید.

اسیدهای چرب ترانس

بیشتر چربی‌های ترانس ایزومر (که معمولاً چربی‌های ترانس نامیده می‌شوند) به‌جای اینکه به طور طبیعی وجود داشته باشند، به صورت تجاری تولید می‌شوند. یکی از ویژگی های چربی های غیر اشباع این است که انجماد آنها دشوارتر می شود. آنها معمولاً در دمای اتاق مایع هستند. سوخت و ساز چربی های ترانس به آسانی سایر چربی ها نیست.

چربی های ترانس ممکن است به طور قابل توجهی خطر ابتلا به بیماری عروق کرونر قلب را افزایش دهند. بهتر است از این نوع چربی ها اجتناب کنید.

اهمیت برای موجودات زنده

ویتامین‌های A، D، E و K محلول در چربی هستند، به این معنی که آنها فقط می‌توانند هضم، جذب و همراه با چربی‌ها منتقل شوند.. چربی ها همچنین منابع اسیدهای چرب ضروری هستند که یک نیاز غذایی مهم است.

چربی ها نقش بسیار مهمی در حفظ سلامت پوست و مو، عایق بندی اندام های بدن در برابر شوک، حفظ دمای بدن و ارتقای عملکرد سلولی سالم دارند.

همچنین از چربی ها برای ذخیره انرژی برای بدن استفاده می شود، حدود 9 کالری در هر گرم چربی.
آنها در بدن تبدیل می شوند تا گلیسرول و اسیدهای چرب آزاد آزاد کنند. گلیسرول می تواند توسط کبد به گلوکز تبدیل شود و در نتیجه به عنوان منبع انرژی مورد استفاده قرار گیرد.

چربی همچنین به عنوان یک بافر مفید در برابر بسیاری از بیماری ها عمل می کند. هنگامی که یک ماده خاص، اعم از شیمیایی یا زیستی، به سطوح اضافه بار در جریان خون می رسد، بدن می تواند به طور موثری مواد مزاحم را با ذخیره آن در بافت چربی جدید رقیق کند. این امر به محافظت از اندام‌های حیاتی کمک می‌کند تا زمانی که مواد مزاحم به وسیله‌هایی مانند دفع، ادرار، خونریزی تصادفی یا عمدی، دفع سبوم و رشد مو متابولیزه و/یا از بدن خارج شوند.

در حالی که هست حذف کامل چربی از رژیم غذایی تقریبا غیرممکن است، انجام این کار ناسالم است. برخی از اسیدهای چرب مواد مغذی ضروری هستند، به این معنی که نمی توانند از ترکیبات دیگر در بدن تولید شوند و باید در مقادیر کم مصرف شوند. تمام چربی های دیگر مورد نیاز بدن غیر ضروری هستند و می توانند از ترکیبات دیگر در بدن تولید شوند.

تعریف سبوم

غدد چربی ماده روغنی و مومی شکلی به نام سبوم (لاتین به معنای چربی یا پیه) ترشح می کنند که از چربی (لیپیدها)، موم و بقایای سلول های مرده تولید کننده چربی تشکیل شده است. سبوم بی بو است، اما تجزیه باکتریایی آن می تواند بو ایجاد کند. .

کاهش چربی در مقابل کاهش عضله

کاهش وزن معمولاً شامل از دست دادن چربی، آب و ماهیچه می شود. هدف افراد دارای اضافه وزن معمولا کاهش درصد چربی بدن است. علاوه بر این، از آنجایی که بافت ماهیچه ای متراکم تر از چربی است، از دست دادن چربی منجر به افزایش حجم بدن در مقایسه با از دست دادن عضلات می شود. بنابراین کاهش حتی 10 درصد چربی بدن می تواند تأثیر عمیقی بر ظاهر بدن افراد داشته باشد.

کاهش عضله در طول کاهش وزن را می توان با ورزش منظم بدنی و با حفظ مصرف پروتئین کافی محدود کرد. کسانی که در رژیم‌های غذایی کم کربوهیدرات شرکت می‌کنند، و کسانی که ورزش‌های سنگین انجام می‌دهند، ممکن است نیاز به افزایش پروتئین دریافتی خود داشته باشند.

در بعسل ممتابولیک آرخوردن، مقدار کالری است که بدن در حالت استراحت می سوزاند، به این معنی که در حالی که هیچ فعالیت بدنی انجام نمی دهید، تحت تأثیر وزن کل و مقدار کل عضله فرد است. هرچه عضله بیشتر باشد، فرد می تواند کالری بیشتری را به طور طبیعی مصرف کند. وقتی مقدار ماهیچه افزایش یابد، می توان کالری بیشتری را بدون افزایش وزن دریافت کرد. برعکس، اگر مقدار چربی افزایش یابد، افزایش تعداد کالری مصرفی تنها باعث افزایش وزن می شود.

به طور معمول، زمانی که افراد وزن کم می کنند، ترکیبی از چربی و عضله را از دست می دهند. اگر فردی کالری بیشتری از BMR مصرف کند، به احتمال زیاد چربی از دست خواهد داد. اگر فرد کالری کمتری نسبت به BMR بخورد، این فرد چربی و همچنین درصد بیشتری از عضله را از دست خواهد داد.

بنابراین حفظ توده عضلانی در حین از دست دادن چربی عامل مهمی برای دستیابی به وزن ایده آل و ترکیب بدن است.

در نتیجه

همه ما به مقداری چربی نیاز داریم. نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که چقدر چربی مصرف می کنیم و از چه نوع است. اگر متوجه شدید که به چربی بیشتری نیاز دارید، اطلاعات عمیق تری در مورد چربی وجود دارد. می توانید وب سایت من را جستجو کنید یا با ویکی پدیا چک کنید.